Τοποθεσίες στη Νέα Υόρκη

Το τελεφερίκ του Roosevelt Island

Το τελεφερίκ του Roosevelt Island είναι ένα εναέριο τραμ στην πόλη της Νέας Υόρκης που καλύπτει τον ποταμό East River και συνδέει το νησί Roosevelt Island με το Manhattan.

1

Πριν από την ολοκλήρωση του Mississippi Aerial River Transit το Μάιο 1984 και του Portland Aerial Tram το Δεκέμβριο του 2006, ήταν το μόνο μετακινούμενο εναέριο τραμ στη Βόρεια Αμερική.

Περισσότεροι από 26 εκατομμύρια επιβάτες έχουν χρησιμοποιήσει το τελεφερίκ, από την αρχή της λειτουργία του το 1976. Κάθε καμπίνα έχει χωρητικότητα έως 110 άτομα και κάνει περίπου 115 δρομολόγια την ημέρα. Το τελεφερίκ κινείται με περίπου 28,8 χιλιόμετρα την ώρα και καλύπτει τα 940 μέτρα σε 3 λεπτά. Στο υψηλότερο σημείο του, ανεβαίνει στα 76 μέτρα επάνω από τον ποταμό East River και ακολουθεί τη διαδρομή του από τη βόρεια πλευρά της γέφυρας Ed Koch Queensboro Bridge, προσφέροντας θέα στο East Side του Manhattan. Δύο καμπίνες εκτελούν δρομολόγια ανά δεκαπέντε λεπτά από τις 6:00 π.μ. έως τις 2:30 π.μ. (3:30 π.μ. το Σαββατοκύριακα) και συνεχώς κατά τις ώρες αιχμής. Είναι μία από τις λίγες μορφές μαζικής μεταφοράς στην πόλη της Νέας Υόρκης που δεν διοικείται από την Μητροπολιτική Αρχή Μεταφορών, αλλά χρησιμοποιεί το σύστημα της Metrocard. Το τελεφερίκ λειτουργεί υπό την LPOA (Leitner-Poma of America) για λογαριασμό της Roosevelt Island Operating Corporation της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, έναν δημόσιο κοινωφελή οργανισμό που δημιουργήθηκε το 1984 για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του νησιού.

4

Ιστορία

Το νησί Roosevelt Island είχε συνδεθεί με το Manhattan από μια γραμμή τρόλεϊ που περνούσε πάνω από την γέφυρα Queensboro από το άνοιγμά της το 1909. Τα τρόλεϊ από και προς το Queens σταμάτησαν στη μέση της γέφυρας για να συναντήσουν έναν ανελκυστήρα, ο οποίος μετέφερε τότε τους επιβάτες στο νησί. Δεδομένου ότι ήταν η μόνη σύνδεση με την υπόλοιπη πόλη, το τρόλεϊ παρέμεινε στην υπηρεσία μέχρι τις 7 Απριλίου 1957, πολύ αργότερα από τα περισσότερα άλλα που είχαν μέσα στην πόλη, και ήταν η τελευταία γραμμή τρόλεϊ στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Εκείνη τη χρονική στιγμή, μια γέφυρα για το Queens ολοκληρώθηκε, απαιτώντας μια κυκλική διαδρομή για να φτάσετε στο Manhattan.

Ξεκινώντας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, το Roosevelt Island επανασχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει χαμηλού έως μεσαίου εισοδήματος στεγαστικά προγράμματα, που απαιτούσε την κατασκευή ενός νέου δημόσιου μέσου για την διασύνδεση με την πόλη. Οι ράγες των τρόλεϊ είχαν επιδεινωθεί και η προβλεπόμενη σύνδεση του μετρό με το νησί δεν είχε ακόμη ολοκληρωθεί. Το 1971 η Αστική Εταιρεία Ανάπτυξης (Urban Development Corporation) προσέλαβε την Lev Zetlin Associates για να επιλέξει και να σχεδιάσει μια σύνδεση για το νησί Roosevelt Island. Ο James A O’Kon PEοδήγησε την ομάδα LZA στη διενέργεια μιας μελέτης και σχεδιασμού. Μελετήθηκαν τρεις εναλλακτικοί τρόποι: ένα πλοίο, ένα ασανσέρ από τη γέφυρα, και ένα τελεφερίκ. Το τελεφερίκ επιλέχθηκε και το σύστημα σχεδιάστηκε για την υποβολή προσφορών. Ο Von Roll επιλέχθηκε για την προμήθεια και την ανέγερση του τελεφερίκ και του εξοπλισμού του. Άνοιξε τον Ιούλιο του 1976 ως μια προσωρινή λύση για την καθημερινή μετακίνηση των αναγκών του νησιού. Δεδομένου ότι το έργο του μετρό σημείωσε περαιτέρω καθυστέρηση, το τελεφερίκ έγινε πιο δημοφιλή και είχε μετατραπεί σε μόνιμη εγκατάσταση. Η σύνδεση του μετρό με το νησί τελικά ολοκληρώθηκε το 1989.

Το τελεφερίκ ήταν το τελευταίο προπύργιο για τη χρήση μαρκών στο σύστημα μετακινήσεων της Νέας Υόρκης. Αρχικά, χρησιμοποιήθηκε μία ειδική μάρκα, η οποία αργότερα αντικαταστάθηκε από το εισιτήριο που υπήρχε για το μετρό και τα λεωφορεία. Παρά το γεγονός ότι οι μάρκες σταδιακά υπερίσχυσαν της Metrocard μέχρι το 2003, το τραμ δε δεχόταν MetroCards μέχρι την 1 Μαρτίου 2004. Το κόμιστρο είναι το ίδιο με εκείνο του μετρό: US $ 2,25 για τη μονή διαδρομή.

 

3

Κατά τη διάρκεια της απεργίας των ΜΜΜ του 2005 στη Νέα Υόρκη, το τελεφερίκ ήταν ένα από τα λίγα μέσα μαζικής μεταφοράς που λειτουργούσε μέσα στην πόλη. Στις 18 Απριλίου 2006, περίπου στις 17:22, τα δύο τελεφερίκ κόλλησαν πάνω από τον ποταμό East River για επτά ώρες, λόγω μηχανικών προβλημάτων, παγιδεύοντας 69 άτομα. Καλάθια διάσωσης με χωρητικότητα μέχρι και 15 άτομα στάλθηκαν μέχρι τα χαλασμένα τελεφερίκ στις 10:55 μ.μ., με τα παιδιά και τους ηλικιωμένους να μπαίνουν πρώτα, και κάθε διάσωση έπαιρνε περίπου 20 λεπτά. Αυτά τα καλάθια επίσης τροφοδοτούσαν τα τελεφερίκ με κουβέρτες και τρόφιμα στους υπόλοιπους επιβάτες. Οι επιβάτες για το Roosevelt Island που είχαν απομείνει διασώθηκαν περίπου στις 02:55 π.μ. στις 19 Απριλίου, ενώ εκείνοι με προορισμό το Manhattan στις 4:07 π.μ.

Το περιστατικό του Απριλίου του 2006 ήταν το δεύτερο μέσα σε οκτώ μήνες. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2005, πάνω από 80 άνθρωποι είχαν παγιδευτεί στο τελεφερίκ για πάνω από 90 λεπτά. Μετά από αυτό το περιστατικό, οι επιθεωρητές ανέφεραν ότι το τελεφερίκ του Roosevelt Island δεν διέθετε μια μηχανή ασφαλείας ντίζελ ή μια γεννήτρια. Το State Department of Labor είπε ότι το σύστημα δεν είχε περάσει ηλεκτρικό έλεγχο και δεν μπορούσε να λειτουργήσει όταν στις 18 Απριλίου έγινε διακοπή ρεύματος. Το τελεφερίκ ανέστειλε τη λειτουργία μετά το περιστατικό του Απριλίου του 2006 και επαναλειτούργησε την 1η Σεπτεμβρίου 2006. Τα εφεδρικά ηλεκτρικά συστήματα του τελεφερίκ ανακαινίστηκαν, και σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, κάθε βαγόνι τώρα είναι εξοπλισμένο με κουβέρτες, νερό, τρόφιμα, και μια τουαλέτα με μια κουρτίνα. Οι συνοδοί είναι εφοδιασμένοι με κινητά τηλέφωνα.

Ανακαίνιση

Την 1η Μαρτίου 2010, το τελεφερίκ έκλεισε, ως μέρος ενός έργου 25.000.000 δολαρίων για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος. Με τη βοήθεια της Γαλλικής εταιρίας Poma, όλα τα εξαρτήματα αντικαταστάθηκαν εκτός από τις τρεις βάσεις του πύργου. Μεταξύ των βελτιώσεων ήταν τα νέα καλώδια του τελεφερίκ και τα βαγόνια που τώρα μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα σε ένα διπλής απόστασης σύστημα. Πριν από αυτό, τα βαγόνια έπρεπε να ταξιδεύουν την ίδια στιγμή, κάτι το οποίο προκαλούσε θέματα στη συντήρηση. Τα παλιά βαγόνια διατηρήθηκαν στο Roosevelt Island. Το τελεφερίκ ξανάνοιξε στις 30 Νοεμβρίου 2010, στις 11 π.μ. Το έργο ολοκληρώθηκε σε εννέα μήνες, δύο μήνες περισσότερο από ό, τι είχε αρχικά προγραμματιστεί.

2

Προσβασιμότητα

Το τελεφερίκ είναι προσβάσιμο από αναπηρικά αμαξίδια. Τα ποδήλατα επιτρέπονται στο τραμ. ΣτοManhattan, η είσοδος στο τελεφερίκ είναι στην Tram Plaza, στην 60 Street και 2nd Avenue. Κοντά στο τελεφερίκ βρίσκονται πολλοί σταθμοί του μετρό για μετεπιβίβαση. Στο νησί Roosevelt Island, το “Κόκκινο Λεωφορείο” συναντά το τελεφερίκ και προσφέρει μεταφορά γύρω από το νησί για 25 σεντς. Το δημόσιο λεωφορείο Q102 παρέχει επίσης τη μεταφορά στο νησί, στο Queens και το Manhattan. Ο σταθμός του μετρό του Roosevelt Island (γραμμή F) βρίσκεται βόρεια της εισόδου του τελεφερίκ.

About the author

New Yor Travel

Στο New York Travel θα βρείτε όλες τις πληροφορίες που ζητάτε για την πόλη της Νέας Υόρκης. Στις σελίδες μας θα βρείτε πληροφορίες σχετικά με αξιοθέατα, ξενοδοχεία, εκδρομές, φαγητό, διασκέδαση, παραστάσεις στο Broadway και πολλά άλλα

Σχολιάστε

three + eight =