Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Ημέρα 9η στη Νέα Υόρκη

Σήμερα ταξιδεύουμε για Ουάσιγκτον με τρένο για μία ημερήσια εκδρομή. Αναχώρηση 4:15 το πρωί επιστροφή 11:30 το βράδυ. Εισιτήρια είχαμε κλείσει από τον Φεβρουάριο με 58$ ανά άτομο, πηγαινέλα. Πρωί στις 3:00 λοιπόν μας περίμενε το Uber για τον σιδηροδρομικό σταθμό Penn Station (27$, το ταξί ήθελε 50$). Μικρή αναμονή και επιβίβαση στο Amtrak για την Ουάσιγκτον. Δυστυχώς δεν θυμάμαι και πολλά από το ταξίδι αφού κοιμόμασταν σε όλη τη διάρκεια. Αρκεί να αναφέρω ότι είχα βάλει ξυπνητήρι στις 3 ώρες για να μην βγούμε στο Μαϊάμι.

Φτάσαμε περίπου στις 8 το πρωί και μείναμε άφωνοι από την μεγαλοπρέπεια του Union Station. Βγαίνοντας έξω καλέσαμε Uber με αρχικό προορισμό το US Marine Corps War Memorial λίγο έξω από το νεκροταφείο Arlington. Το μνημείο αυτό εμπνεύστηκε από την εμβληματική φωτογραφία του 1945 έξι πεζοναυτών που υψώνουν μια αμερικανική σημαία στο όρος Suribachi κατά τη διάρκεια της μάχης της Iwo Jima στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που τραβήχτηκε από τον στρατιωτικό φωτογράφο του Associated Press, Joe Rosenthal.

Στη συνέχεια προχωρήσαμε περιμετρικά του νεκροταφείου μέχρι την κύρια είσοδό του. Το Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον είναι ένα στρατιωτικό νεκροταφείο στην κομητεία Άρλινγκτον της Βιρτζίνια, πέρα από τον ποταμό Potomac και απέναντι από την Ουάσιγκτον DC. Στα 2556 στρέμματα του, έχουν ταφεί περισσότεροι από 400.000 νεκροί των πολέμων των Η.Π.Α., ξεκινώντας από τον Εμφύλιο Πόλεμο. Έπειτα από τον αρχικό έλεγχο μπήκαμε μέσα. Ήταν μία πραγματικά μοναδική εμπειρία. Χιλιάδες τάφοι με πολλαπλές ημερομηνίες μέσα σε ένα απέραντο πράσινο τοπίο. Δεκάδες τα ορόσημα στο χώρο αυτό. Εμείς είδαμε τα παρακάτω:

Arlington House
Το Arlington House, The Robert E. Lee Memorial, είναι μια έπαυλη σε ελληνικό στυλ αναβίωσης που βρίσκεται στο Arlington, της Βιρτζίνια και κάποτε ήταν το σπίτι του Στρατηγού Robert E. Lee της Συνομοσπονδίας. Έχει θέα στον ποταμό Potomac και στο National Mall στην Ουάσιγκτον, DC. Κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, οι γύρω χώροι της έπαυλης επιλέχθηκαν ως ο χώρος του Εθνικού Κοιμητηρίου του Άρλινγκτον.

Tomb of the Unknown Soldier
Αυτό μπορεί να είναι το πιο γνωστό μνημείο σε όλο το Εθνικό Νεκροταφείο του Άρλινγκτον, και αυτό γιατί τιμά όχι μόνο ένα άτομο, αλλά μια ιδέα. Αρχικά χτίστηκε ως ο τόπος ανάπαυσης ενός άγνωστου στρατιώτη κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά ο τάφος επεκτάθηκε έκτοτε για να τιμήσει τους άγνωστους στρατιώτες που πέθαναν σε μεταγενέστερους πολέμους: Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Κορέα και Βιετνάμ. Ο άγνωστος στρατιώτης από τον πόλεμο του Βιετνάμ ταυτοποιήθηκε ως ο Michael Joseph Blassie, Jr. Το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ήταν και είναι ένα μέρος όπου πρόεδροι, πολιτικοί, δημόσια πρόσωπα και μέλη του στρατού έχουν έρθει για να τιμήσουν τους βετεράνους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Σήμερα, το μνημείο συνεχίζει να χρησιμεύει ως σύμβολο της θυσίας που δίνουν τα μέλη του στρατού και της ιδέας ότι κανένας στρατιώτης που αγωνίζεται για τη χώρα τους δεν πρέπει να ξεχαστεί. Εκεί είδαμε την αλλαγή φρουράς.

Space Shuttle Challenger
Το 1986, το Space Shuttle Challenger απογειώθηκε για το διάστημα, αλλά μόλις 78 δευτερόλεπτα μετά την απογείωση, το διαστημικό λεωφορείο εξερράγη. Όλοι οι επιβαίνοντες σκοτώθηκαν από την έκρηξη. Αυτή ήταν μια ιδιαίτερη τραγωδία για τα παιδιά των σχολείων των Η.Π.Α., καθώς μια από το πλήρωμα αστροναυτών, η Christa McAuliffe, επρόκειτο να είναι η πρώτη πολίτης στο διάστημα. Επιλέχθηκε ανάμεσα σε περισσότερους από 11.000 υποψηφίους για το πρόγραμμα «Teacher in Space» της NASA και γι’ αυτό πολλές τάξεις σε όλη τη χώρα παρακολουθούσαν ζωντανά την τραγωδία που εκτυλίσσονταν. Προς τιμήν της θυσίας του πληρώματος για την πρόοδο της επιστήμης, τα αποτεφρωμένα λείψανα των αστροναυτών έχουν ταφεί στο Challenger Memorial.

Thurgood Marshall Grave
Ο Μάρσαλ ήταν ο πρώτος μαύρος που έγινε δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου και διορίστηκε από τον Πρόεδρο Λίντον Μπ. Τζόνσον το 1967. Ο Thurgood Marshall υπηρέτησε αυτόν τον ρόλο για 24 χρόνια και ήταν ο μόνος μαύρος δικαστής εκείνη την περίοδο. Πριν γίνει δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου, ο Μάρσαλ υποστήριξε πολλές υποθέσεις ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένης της υπόθεσης Brown εναντίον του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου το 1954.

John F. Kennedy & Jacqueline Kennedy
Ο Τζον Φ. Κένεντι είναι ένας από τους δύο προέδρους που έχουν ταφεί στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον. Δίπλα στον τάφο του John F. Kennedy είναι θαμμένη η Jackie Kennedy ως πρώτη κυρία που πέθανε το 1994. Στο πλευρό του πρώην προέδρου και της πρώτης κυρίας βρίσκονται οι τάφοι των δύο νηπίων παιδιών τους. Η Αραμπέλα γεννήθηκε νεκρή τον Αύγουστο του 1956 και ο Πάτρικ έζησε μόνο λίγες ώρες (39), πεθαίνοντας λίγους μήνες πριν από τον πατέρα του το 1963, από πρόβλημα στο αναπνευστικό σύστημα.

Φύγαμε από το νεκροταφείο και διασχίζοντας τη γέφυρα Arlington Memorial Bridge πάνω από τον ποταμό Potomac, φτάσαμε στο Lincoln Memorial. Για κακή μας τύχη πέσαμε πάνω σε κινηματογραφικό γύρισμα και μας καθυστέρησε αρκετά. Μπήκαμε μέσα και θαυμάσαμε το γιγάντιο καθιστό άγαλμα του Abraham Lincoln, 16ου προέδρου της Αμερικής. Ακριβώς κάτω από τα σκαλιά του κτιρίου ξεκινάει η Abraham Lincoln Reflecting Pool όπου αντικατοπτρίζεται ο τεράστιος οβελίσκος Washington Monument.

Φεύγοντας από το Lincoln Memorial. κατευθυνθήκαμε δεξιά της πισίνας και φτάσαμε στο Korean War Veterans Memorial. Το μνημείο αυτό τιμά τις θυσίες των 36.000 Αμερικανών που πέθαναν κατά την τριετή περίοδο του πολέμου της Κορέας. Το μνημείο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει 19 αγάλματα από ανοξείδωτο χάλυβα. Κάθε άγαλμα είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό μέγεθος, μεταξύ 2,21 μ και 2,29 μ ύψος. Το καθένα ζυγίζει σχεδόν 500 κιλά. Οι φιγούρες αντιπροσωπεύουν μια διμοιρία σε περιπολία, που προέρχεται από κλάδους των ενόπλων δυνάμεων. Δεκατέσσερα από τα αγάλματα είναι από τον στρατό των Η.Π.Α., τρία προέρχονται από το Σώμα Πεζοναυτών, ένα είναι από το Σώμα του Ναυτικού και ένα είναι της Πολεμικής Αεροπορίας.

Συνεχίζοντας τη βόλτα μας στο The Mall φτάσαμε στο World War II Memorial, που είναι αφιερωμένο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποτελείται από 56 πυλώνες, που αντιπροσωπεύουν τις πολιτείες και τα εδάφη των ΗΠΑ, και δύο αψίδες θριάμβου για τα πεδία μάχης του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού, που περιβάλλουν μια οβάλ πλατεία και ένα σιντριβάνι. Το Freedom Wall βρίσκεται απέναντι από την είσοδο της πλατείας, έχει 4.048 χρυσά αστέρια, όπου το καθένα αντιπροσωπεύει 100 Αμερικανούς που πέθαναν στον πόλεμο. Μπροστά στον τοίχο βρίσκεται το μήνυμα “Εδώ σημειώνουμε το τίμημα της ελευθερίας”.

Λίγο πιο κάτω βρίσκεται το Washington Monument, ο γιγάντιος οβελίσκος. Κατασκευάστηκε, για να τιμήσει τη μνήμη του Τζορτζ Ουάσιγκτον, από μάρμαρο, γρανίτη και γνεύσιο, και είναι η ψηλότερη πέτρινη κατασκευή και ο ψηλότερος οβελίσκος στον κόσμο. Το ύψος του είναι 169,294 μ σε μέτρηση του 1884. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1848 και σταμάτησε για μια περίοδο 23 ετών, από το 1854 έως το 1877 λόγω έλλειψης κεφαλαίων. Ολοκληρώθηκε το 1885.

Προχωρώντας προς τον τελευταίος σταθμός στην περιοχή του The Mall το Καπιτώλιο, βλέπαμε δεξιά και αριστερά τα μουσεία της Ουάσιγκτον, όπου όλα είχαν δωρεάν είσοδο. Στο Καπιτώλιο είχαμε κλείσει δωρεάν είσοδο και συμμετοχή σε γκρουπ ξενάγησης. Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτό το οίκημα. Ο ναός της δημοκρατίας των Η.Π.Α. βρισκόταν μπροστά μας. Εκεί όπου βρίσκεται ο τόπος συνάντησης του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και η έδρα του νομοθετικού κλάδου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ. Συμμετείχαμε στην ξενάγηση στην Rotunda, το National Statuary Hall και το Crypt. Μοναδικές στιγμές σε έναν ιστορικό χώρο.

Διάλειμμα για φαγητό και ξεκούραση στα Shake Shack.

Στη συνέχεια πήγαμε για τον Λευκό Οίκο αλλά ήταν κλειστή η προσέγγιση. Μάλλον ήταν ο Πρόεδρος εκεί αφού από πάνω μας πέταγαν 3 πανομοιότυπα ελικόπτερα όπου το ένα προσγειώθηκε μέσα στον Λευκό Οίκο.

Χαζέψαμε λίγο ακόμα τη θέα από το Washington Monument, ώσπου άρχισε να συννεφιάζει απειλητικά. Θέλαμε να πάμε στο Smithsonian National Air and Space Museum αλλά δυστυχώς ήταν κλειστό για ανακαίνιση και έτσι καταλήξαμε στο Φυσικής Ιστορίας οριακά πριν ανοίξουν οι ουρανοί.

Αφού βολτάραμε λίγο ακόμα πήραμε το τρένο της επιστροφής γύρω στις 8. Και πάλι ύπνος μέχρι τη Νέα Υόρκη.